𝗛𝗶𝗷 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗿𝗼𝘂𝘄𝘁 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻. 𝗔𝗹𝗹𝗲𝗲𝗻 𝘁𝗲𝗸𝗲𝗻𝘁 𝗵𝗶𝗷 𝗻𝗼𝗴 𝗮𝗹𝘁𝗶𝗷𝗱 𝗲𝗹𝗸𝗲 𝗯𝗲𝘀𝘁𝗲𝗹𝗯𝗼𝗻 𝘇𝗲𝗹𝗳.

Ik kom het vaak tegen in bedrijven die gegroeid zijn: de zaakvoerder zegt dat hij zijn mensen vertrouwt, en tegelijk moet alles nog langs hem passeren. Ondertussen staan er beslissingen stil omdat hij op de baan zit.

Dat is meestal geen wantrouwen. Dat is iemand die het bedrijf met zijn eigen handen heeft opgebouwd en niet weet waar hij moet stoppen. Delegeren voelt dan als weggeven.

Wat helpt:

1.  𝗩𝗲𝗿𝗱𝗲𝗲𝗹 𝗷𝗲 𝗯𝗲𝘀𝗹𝗶𝘀𝘀𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗶𝗻 𝗱𝗿𝗶𝗲 𝗵𝗼𝗽𝗲𝗻. Wat moet jij beslissen, wat mag een ander beslissen, en waarover wil je alleen achteraf horen?

2.  𝗭𝗲𝘁 𝗲𝗿 𝗲𝗲𝗻 𝗴𝗿𝗲𝗻𝘀 𝗼𝗽. Een bedrag, een aantal dagen, een type klant. Zonder grens is delegeren een gunst die je weer kunt intrekken.

3.  𝗦𝗽𝗿𝗲𝗲𝗸 𝗮𝗳 𝗵𝗼𝗲 𝗷𝗲 𝗼𝗽 𝗱𝗲 𝗵𝗼𝗼𝗴𝘁𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷𝗳𝘁. Een kort overzicht op vrijdag, in plaats van dat iemand elke keer toestemming vraagt.

4.  𝗟𝗮𝗮𝘁 𝗱𝗲 𝗲𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲 𝗳𝗼𝘂𝘁 𝗴𝗲𝗯𝗲𝘂𝗿𝗲𝗻. Dat is de prijs, en die is lager dan de prijs van een bedrijf dat op één agenda draait.

De mede-eigenaar van een ICT-bedrijf uit Limburg kampte ook met dit probleem. Met een goed kader en duidelijke verwachtingen werden taken stukje bij beetje losgelaten. Het resultaat was meer vrijheid en dus tijd om andere belangrijke zaken op te pakken. Bonus: de kennis zit niet langer bij één persoon.

Vertrouwen geef je, om het te krijgen.

Tool: vertrouwen

Kennis: leiderschap versus management, delegeren

Wat is het laatste dat jij uit handen hebt gegeven?